Ingrid in de herkansing

Ingrid de Oude

Opgehaald

1.495
236% bereikt van mijn streefbedrag € 633
Qr

Precies een jaar geleden liep ik de halve marathon van Amersfoort. Deze heb ik niet kunnen volbrengen doordat ik mijn eerste aanval van MS bleek te hebben. Nu gaat het weer goed met mij en wil ik alsnog een halve marathon in Amersfoort volbrengen om dit eerste jaar met MS positief af te sluiten.

Breng deze actie extra onder de aandacht met een gave poster. Je kunt zelf de tekst bepalen en de poster vervolgens printen en overal ophangen. Iedereen kan een poster maken voor deze actie dus ook vrienden, familie, collega’s, de mensen uit je sportteam of klasgenoten. Hang de poster op in de supermarkt, bij winkels achter het raam, bij bedrijven of op school. Als je het vriendelijk vraagt en uitlegt waarvoor het is dan is het ophangen van een poster vaak geen probleem.


Bekijk alle

I believed, I could, So I did

17-06-2020 | 18:51 Uur
Het is nu een dag na de grote dag en ik heb het gister gehaald! Wat heb ik er hard voor moeten knokken, want makkelijk ging het vanaf kilometer 12 ongeveer zeker niet meer. Aan het begin van de middag regende het nog flink en daar was ik eigenlijk heel blij mee. De benauwdheid was uit de lucht en dat rent toch een heel stuk prettiger. De eerste vijf kilometer gingen dan ook van een leien dakje. Heel langzaam begon de zon echter weer door te breken en toen merkte ik al dat de natte grond langzaam begon op te drogen en de klamme lucht plakte aan mijn benen en armen. Het tempo heb ik vanaf kilometer 10 steeds meer moeten laten zakken om de finish te halen, want dat was uiteindelijk toch het grote doel.Het was me echter oprecht niet gelukt zonder zoveel support langs de route. Wat ben ik ontzettend dankbaar voor de collega's, familie en vrienden die mij op zoveel punten langs het parcours hebben aangemoedigd en soms zelfs een stukje zijn meegerend of - gefietst. Dat heeft mij er echt doorheen gesleept, want het moest vanuit elke vezel in mijn lichaam komen om die eindstreep te behalen. En wat was ik daarna leeg. Ik ben ter plekke op de grond neergestort en kon even helemaal niets meer. Eenmaal bijgekomen kwamen de tranen, van geluk, trots, verdriet en opluchting. Het is een knotsgek jaar geweest en nog steeds zit ik midden in het proces. Mijn leven zal nooit meer volledig het oude worden en ik zoek nog steeds naar de vorm die het wel zal gaan hebben. Onzekerheid zal een grote factor in mijn leven blijven, bewuster dan bij andere mensen denk ik. Daarin kunnen berusten is nog lastig, maar ik ben nu ook nog maar een jaar onderweg in het traject. Ondertussen geniet ik nog wel na van de prestatie die ik gister heb geleverd en pak ik geregeld mijn medaille op met de mooie tekst: She believed, She could, So she did. Zo is het, ik kwam, ik zag en ik overwon. Nagenieten is ook voldoende voor vandaag, maar ik ben nog helemaal leeg. Meer dan hangen op de bank, in de ligstoel in de tuin, lekker eten en een klein wandelingetje zit er vandaag namelijk niet in.